Water

Als je in de nacht met je mond open snurkt dan krijg je een droge keel. In je onderbroek in het donker naar de keuken om wat drinken te halen. En dan......stap met je blote voeten in een kleddernatte keuken. Nou, meteen goed wakker! Als het licht aan gaat zien we dat de vloer bedekt is met een laagje water. Waar komt dat vandaan? Dweil pakken, de water hoofdkraan dichtdraaien en alles droog maken. Terug naar bed. Na een uurtje toch weer even kijken. Weer de keukenvloer onder water. Weer dweilen en daarna terug naar bed. Na een uur er weer uit want straks loopt het water de woonkamer in. Dit proces herhaalt zich totdat het licht wordt. Het is een raadsel! Als we lekkage hebben dan moet toch het water stoppen als de hoofdkraan dicht is. We gaan buiten op onderzoek uit. Vlak achter ons huis horen we water stromen. Het geluid komt onder het betonnen vloertje achter de keuken vandaan. We halen opgelucht adem. De keukenvloer hoeft er niet uitgedrild te worden, de muren hoeven niet opengebroken te worden om het lek te gaan zoeken. En het is ook niet ons probleem maar het probleem van het waterbedrijf want het is de leiding buiten. Gauw bellen! Voor Spaanse begrippen staan de watermannen snel voor de deur. We leggen uit dat het dweilen is met de kraan open.  Er komt een aggregaat uit de auto en een grote drilboor. Binnen no time ligt het betonnen vloertje eruit. En ja hoor, daar zit het lek. Het lijkt wel een fontein zo spuit het water eruit. Nieuwe koppelstuk erop en over is het waterballet. Pfff, nu alles laten drogen. Wel één voordeel: alle keukenkastjes zijn weer helemaal schoon gespoeld!

Een kapot gedrilde achtergang is natuurlijk ook niks en daarom willen we meteen aan de slag om het dicht te maken. Nee, nee, schud het watermannetje als hij ziet wat we willen doen. WIJ maken het gat dicht maar niet deze week, we komen volgende week terug met wat cement, legt hij uit. Wij zijn wat sceptisch, komen ze echt terug? Zitten we niet weken met een gat waar, als het regent, water in spoelt en dan ook weer in onze keuken terecht komt? Het watermannetje ziet de ongeloof in onze ogen en verzekert ons dat ze echt terug komen. Ja, jullie geloven het niet, en wij eerlijk gezegd ook niet totdat het echt gebeurde. Na een week heeft het waterbedrijf een laag cement op ons gat gestort. En alles ziet er weer uit  zoals het was. Is dit nu de normale gang van zaken? We kunnen ons niet herinneren dat toen zoiets bij de buurman gebeurde ze ook zijn cement hebben dicht gemaakt. Of is dit extra service omdat het watermannetje samen met Rob op de sportschool zit?

Spaanse logica

Spaanse logica zijn 2 woorden die eigenlijk niet aan elkaar te koppelen zijn. Je hebt logica en je hebt Spaans maar bij elkaar kan niet. Het nu volgende verhaal is misschien een beetje verwarrend maar ik kan het niet duidelijker vertellen omdat het nu eenmaal op z´n Spaans verloopt.

Ooit eens, nog voordat we dit huis kochten, werd ons verteld dat de weg, die voor onze deur loopt, verhard gaat worden. De kosten hiervan zullen verdeeld gaan worden tussen de gemeente, de Junta de Andalucía en de bewoners. Elk huis levert een bijdrage van ongeveer € 1500,00. Iedereen was bereid mee te betalen. Maar....er gebeurde jaren helemaal niets.En dan op een dag verschijnt er een grote schuiver die de weg glad gaat maken, daarna komt er een wals die alles aanstampt. Opeens verschijnt er een graafmachine die een geul langs de weg gaat graven en alle aarde die daaruit komt wordt midden op de pas gewalste weg gedaan. Huh? Eerst glad strijken en daarna weer hobbelig maken? Wat blijkt: net op het moment dat de wegmannen aan de slag gaan komen ook de watermannen tot de conclusie dat de waterleidingen vernieuwd moeten worden. Na 2 weken leidingen vernieuwen en de geulen weer dichtgooien zijn ze weg en komen de wegmannetjes terug. Er wordt weer opnieuw gewalst want de weg is door het graven weer hobbelig geworden. Daarna wordt er een fijne witte grind gestort, vervolgens de wals erover. Dan wordt er weer een laag witte grind gelegd. Weer de wals erover. Dan wat fijne rode grind, vervolgens de wals erover. Dan een sproeiwagen met water erover, vervolgens weer de wals en dan herhaalt de rode laag zich nog 2 keer en de sproeiwagen ook nog 2 keer. Deze klus wordt door 2 mensen gedaan. Eentje die met de vrachtwagen grind heen en weer rijdt en eentje die of met de schuiver of met de wals rijdt. Dat betekent dat wanneer de één met de grindwagen onderweg is om een nieuwe lading te halen de ander rustig zijn sigaretje rookt, zijn bammetjes opeet, een dutje doet, een telefoontje pleegt........Onnodig te vermelden dat dit zo al 5 weken in beslag neemt. Ondertussen is de weg 50 cm verhoogd met het gevolg dat onze Spaanse buren nu niet meer hun garage met de auto in kunnen, zo steil is dat geworden. En welke weg hebben ze nu gedaan? Vanaf de brievenbussen bovenaan door naar de rivier en dan linksaf tot en met het eerste huis. Bij huis nummer 2 stoppen ze bij de witte laag en niet de rode lagen erna. Huis nummer 3 en 4 krijgen helemaal niets. En wij? Wij en onze buren naast ons krijgen ook niets want ze hebben vanaf de rivier de weg naar rechts, dat is naar ons toe, alleen een beetje witte grind gestort tot onze buren, niet tot en met. We hebben nog een paar keer gevraagd waarom niet de hele weg wordt gedaan maar dan worden er alleen schoudertjes opgehaald. Wij hebben hier met alle buren regelmatig met verbazing naar gekeken maar niemand begrijpt het. En wie betaald voor deze grap? Nee, niet de gemeente. Nee, ook niet de Junta. Op een groot bord staat met koeieletters: De EU!! Je kan je hier druk om maken maar dat helpt niet. We zijn nog gaan vragen bij de Ayuntamiento maar ook daar gaan de schoudertjes omhoog. En dat niet de hele weg is gedaan, ach.......en dat maar 2 huizen nu een gladde weg voor de deur hebben, ach..... We troosten ons met de gedachten dat in ieder geval onze gasten een gladde weg naar beneden hebben gekregen. Het laatste stuk naar ons huis is helemaal niet zo slecht want dat hebben wij ooit eens zelf volgestort met grind. We vragen ons wel af als er een keer een flinke regenbui komt of dan niet alle modder uit de olijfgaard over de nieuwe weg stroomt. En dan is al het EU geld weggespoeld!

Snoeien

Vandaag ga ik maar eens met de tip van E&C aan de slag. De palmbomen nog proberen te redden door de onderste bladeren eraf te halen. Wie weet redden ze het nog. Het klopt dat wij net uitgerekend een soort palm (Phoenix Canareis) hebben gekozen die hooguit -5 graden kan hebben. Dat wisten we wel, alleen we wisten niet dat het hier ook veel kouder kan worden. En aan al diezelfde palmbomen in de omgeving te zien heeft niemand dat gedacht. We zijn niet geheel palmloos hoor. Gelukkig hebben we ook nog een andere soort in de tuin staan. De Chamaerops humilis kan blijkbaar wel tegen de kou want die ziet er nog mooi uit. Het nadeel van deze palmsoort is dat hij veel langzamer groeit en de prijs is hoger. Maar als hij sterker is en alles overleefd dan staat dat natuurlijk niet in verhouding. Eerst proberen onze armzalige boompjes te redden. Middenin de kern bespeur ik nog groene bladeren en dat geeft hoop. We zullen zien wat die doet. 

Nu ik toch met mijn snoeischaar door de tuin loop geef ik meteen alle planten een knip en scheerbeurt. De lavendel die er erg verdroogd uit ziet knip ik tot de bodem. Geen idee of daar nog wat groens aan gaat komen. De schaar gaat verder ook in de oleanders en de grassen maar dat is een standaard klus in het voorjaar voor deze planten. Blijven alleen nog alle kale potjes over. Volgende week richting tuincentrum om tig geraniums te kopen. Klinkt misschien erg oubollig maar een geranium brengt hier het meeste waar voor je geld. Ze zijn niet duur en blijven het hele gastenseizoen bloemen dragen. Mits je natuurlijk de dooie bloempjes eruit haalt. Daar heb ik geen tijd voor maar er zijn altijd gasten die het niet kunnen laten om aan de uitgebloeide stengeltjes te plukken!

Palmen

Onze hele tuin is ingericht, overal boompjes en plantjes. En toch moeten we weer naar het tuincentrum. En waarom? Afgelopen winter was een droge winter met strak blauwe luchten en volle zon. Maar zo gauw de zon achter de berg was verdwenen werd het koud. En niet zomaar koud maar echt heeeeel koud. We zijn wel gewend om -5 graden in de nacht te hebben en zo ook onze planten. Gevoelige planten zoals de jasmijn en bananenplant overwinteren altijd al onder het afdakje want daar is elke graad onder 0 al te veel voor. De rest kan het wel hebben. En dan opeens, zonder aankondiging, zakt het kwik in de nacht van 12 op 13 februari naar -12 graden. Ja, en dat is te koud voor sommige planten. De sinaasappelboom en bananenplant begeven het, afdakje of niet. De cactus bevriest en de palmbomen sterven af. Al onze goede zorgen ten spijt, in 1 nacht leggen deze planten het loodje. Behalve deze koude nacht is er ook haast geen regen gevallen de afgelopen maanden. En zonder water kunnen sommige planten ook niet ondanks dat het winter is. De lavendel is helemaal uitgedroogd en ook in de hebe zit niet veel leven meer. We wilden wel water geven maar iedereen raadde het ons af want de wortels zullen bevriezen als het in de nacht gaat vriezen. Ja oké, daar gaan de planten dood van maar nu zijn ze ook dood maar dan van de droogte. Zit niets anders op dan weer naar het tuincentrum te gaan. Nog voordat we bij het tuincentrum arriveren zien we al uit de verte dat alle palmen in de kwekerij ook dood zijn. Rijen met honderden palmen geheel bruin geworden. Ook het gedeelte wat overdekt is ziet er troosteloos uit met al die afgestorven planten. Gelukkig staan er nog wel wat fruitbomen die er goed uitzien, ze staan allemaal net in de knop. We besluiten een paar te halen, twee pruimenbomen, één nectarine en één abrikoos. En de palmen? Ik ben bang dat we hier voorlopig geen nieuwe palmen kunnen aanschaffen.

Zwembad klaar

Hé wat is dat nou? Het lijkt wel of alle voegen tussen de kleine zwembadtegeltjes blauw/groen zijn geworden. Bij nadere inspectie blijkt dat alle voegen zijn aangetast. Sterker nog tussen een heleboel tegeltjes zit helemaal geen voegsel meer. Hebben wij weer !! We doen eens navraag bij anderen die ook een zwembad hebben maar de meeste kijken ons verbaasd aan. Als we op internet zoeken dan blijkt het toch wel normaal te zijn. Iedereen moet zijn voegen van het zwembad vernieuwen na een jaar of 7. Hangt een beetje van af hoeveel chemicaliën er gebruikt zijn. Dit tast namelijk het voegsel aan. Wij weten dat bij ons zwembad ladingen chloortabletten zijn gebruikt. Het onderhoud is namelijk door de vorige eigenaar uitbesteed aan onze huidige buurman. En deze man is liever lui dan moe. Het gevolg is dat hij het niet schoonmaakte met de stofzuiger enzo maar gewoon ladingen chemicaliën in het water gooide. Wat de oorzaak dan ook is, het doet niets af aan het feit dat we het hele zwembad weer moeten voegen. Nadat de laatste gasten zijn weggegaan hebben we alle water eruit laten lopen. Voordat we gaan voegen moeten natuurlijk de aangetaste voegen schoon gemaakt worden. Met een kleine schroevedraaier pulken we alle resterende voegsel tussen de tegeltjes vandaan. Geen leuk werkje en ook niet iets wat je uren achter elkaar kunt doen. Gelukkig hebben we weken met mooi zonnig weer dus het is geen straf om buiten te werken. Nadat alle voegen netjes schoon gemaakt zijn komt het voegsel in beeld. In totaal smeren we 40 kg voegsel uit. En dan poetsen geblazen. Nu is het zwembad klaar. Joepie!! 

Ook hebben we meteen het probleem verlichting aangepakt. Het zwembad heeft 2 onderwaterlampen die al kapot waren toen we hier kwamen wonen. Het verhaal gaat dat er een overstroming is geweest en het pomphuis helemaal onder water heeft gestaan. De transformator van de lampen zit daar ook. Water en elektriciteit is geen goede combinatie vandaar dat ze het niet meer doen. Nu is het zwembad leeg en hét moment om dat probleem op te lossen. Op internet hadden we al gezien dat die speciale lampen niet goedkoop zijn maar we zijn toch naar een speciaalwinkel in Antequera gegaan. Omdat we geen verstand van elektriciteit  hebben  komt de man van de winkel om het te installeren. Hij begint eerst met het vervangen van de kapotte lampen. Eindelijk hebben we eens een keer geluk. De lampen zijn vervangen en ze doen het !! De oude transformator is dus gelukkig nog in orde, dat scheelt weer een hoop euri. Als het voegsel straks goed is doorgehard dan gaan we beginnen met het vullen. En dan is het zwembad weer helemaal klaar voor het zwemseizoen !

Pompoenen

Het leek me zo leuk om met halloween een grote oranje pompoen te hebben staan. En een grote schaal met kleine verschillende pompoenen staat ook heel decoratief in de herfst en winter. Als je dit wilt moet je vroeg in het jaar beginnen. De zaadjes worden eerst in de kas ontkiemd, dit is al ergens in april. Als het kleine plantjes zijn dan kan je ze uitzetten in de volle grond. Een pompoenplant neemt aardig wat ruimte in met zijn lange slierten. Dus een flinke lap grond is wel noodzakelijk. Ik weet nog dat onze overburen in Zwijndrecht ook een keer kwistig met zaadjes van pompoenen in het rond hadden gestrooid met het gevolg dat hun hele tuin helemaal overwoekerd werd met de lange tentakels van de plant. We hebben nog lege plekken onder de olijfbomen en aangezien de olijven pas in januari worden geplukt kunnen nu daar wel de pompoenen in alle rust groeien. Heel de zomer hebben we ze verwend met een plons water maar erg veel vruchten komen er niet aan. Ergens in augustus zien de planten er erg armetierig uit, de blaadjes worden dor door de zon. De paar pompoenen die er aan zitten groeien ook niet erg hard. En tegen de tijd dat het halloween is zit er geen pompoen aan die maar enigszins de grootte heeft van een hoofd. Natuurlijk kan ik in de winkel een grote oranje kopen maar het is juist zo leuk om ze zelf te kweken. Helaas, dit jaar zijn de pompoenen mislukt op een paar kleine decoratieve na. Volgend jaar weer proberen!

Afdakje

Als je denkt dat we ooit klaar zijn met klussen dat heb je het mis. Er zijn altijd wel dingen om te doen. Sommige dingen moeten en andere dingen willen we. Zo ook een afdakje boven de woonkamerdeur. Echt noodzakelijk is het niet, maar het houdt wel de regen van de voordeur weg en we vinden het ook leuk staan. Eerst een houten frame tegen de muur bevestigen en daarna een dakje maken. Er zijn verschillende mogelijkheden om het te bedekken. Wij kiezen voor dakpannen omdat het in stijl is met de rest van de afdakjes en overkappingen. Het enige nadeel van dakpannen is dat het nogal een gewicht heeft. Eerst van die terracotta broodjes, dan een laag cement en dan nog met cement de dakpannen vastzetten. De vraag is of het houten frame zo’n gewicht wel houdt en of de schroeven waarmee dat frame aan de muur zit wel zo blijft zitten. Om het wat lichter te maken gebruiken we de terracotta broodjes niet, dat scheelt al een paar kilo. Er moet natuurlijk wel een ondergrond voor de dakpannen komen. We kopen een rol bamboe en bevestigen dat als eerste. Daarna een laag cement op de bamboe. Als dat hard is kunnen de dakpannen erop gemetseld worden. Een likje latex over het grijze cement en het afdakje is klaar. Nu maar hopen dat het toch niet te zwaar is geworden en straks naar beneden komt zeilen.